İlişki Politikaları ve Tipleri

Sınıftaki ilişki politikalarının bir ucunda birömekliği amaçlayan düzenlilik bulunur. Düzenlilik, kurallı olmayı, bir işi yapmanın bir yolu- na alışkanlığı, böylece öğrenilene odaklanmayı getirir. Politikaların diğer ucunda değişkenlik vardır. Değişkenlik, öğrencinin dikkatini çeker, birörnekliğin sıkıcılığından kurtarır, merak-ilgi uyandırır, yeni öğrenme yolları, ilişkileri verir (Gage and Berliner, 1984: 614). İlişki düzeni politikası, sınıf düzeninin tehlikede, çalışma alışkanlıklarının henüz yerleşmemiş olduğu durumlarda düzenliliğe; ortamın yumuşak, öğrencilerin bilgili ve hazır olduğu durumlarda değişkenliğe kayabilir bir esneklikte seçilmelidir. İlişki düzeninin düzenlilik ile değişkenlik uçları, yumuşak-sert, buluşçu- yönlendirici düzenlenişler olarak da adlandırılır (Thompson, 1993: 4203). Bir araştırmada, yumuşak (değişken, buluşçu) sınıf düzenlenişindeki etkileşim, öğrencileri birbirinden haşlanmaya, daha az olumsuz davranmaya götürmüştür (Duffy, 1992: 1742). Geleneksel bürokratik yönetimli sınıfa göre, esnek yönetimli sınıf daha başarılı olmuştur (Nash, 1992: 1781). Öğretilmek şartıyla, kendini yönetme, işine yönelme davranışını yükseltmede etkili bulunmuştur (Warner and [ane, 1992: 3860). En yararlı ilişki düzeni politikası olarak, öğretmen kontrolünün orta düzeyde olduğu durum önerilmiştir (Doyle, 1986: 418).